Kupując klatkę, zwróć uwagę na odległość między prętami. Powinna wynosić maksymalnie 2,5 cm. Świnka jest w stanie przecisnąć głowę przez większą szczelinę i zaklinować się albo uciec. Jeśli masz w domu kota lub psa, wybierz model z zamykanym dachem — otwarte klatki to zaproszenie do polowania. Nie kupuj klatek z plastikową podstawą o wysokości 10 cm, bo świnka szybko nauczy się przez nią przeskakiwać i rozniesie trociny po całym pokoju.

Bieżnia pełna czy z pręta

Przy wyborze kieruj się przede wszystkim tym, ile miejsca masz na klatkę i czy chcesz zwierzę pojedyncze, czy parę. Jeśli mieszkasz w małym mieszkaniu i chcesz jednego chomika, dżungarski będzie praktyczniejszy. Jeśli zależy ci na większym zwierzęciu, które łatwiej obserwować i które mniej choruje na cukrzycę, wybierz syryjskiego. W obu przypadkach kupuj tylko od hodowcy, który pokaże rodziców i warunki, w jakich trzyma zwierzęta — to jedyny sposób, aby uniknąć chomika chorego i nieufnego.

Klatka, kołowrotek, przenoszenie — co zmienia się przy mniejszym gatunku Syryjski potrzebuje klatki o podstawie minimum 80 na 40 cm, a lepiej większej, z litym dnem i kratką tylko z boku lub u góry. Dżungarski zmieści się w nieco mniejszej, ale zasada jest ta sama: im więcej powierzchni do kopania, WykońCzenie wnętrz tym mniej problemów z zachowaniem. Kołowrotek dla syryjskiego musi mieć średnicę co najmniej 20 cm, dla dżungarskiego wystarczy 15–16 cm. Za mały kołowrotek wygina kręgosłup i powoduje ból — to najczęściej popełniany błąd przy zakupie wyposażenia.

Pierwszym objawem jest zmiana aktywności. Chomik, który normalnie buszuje wieczorem, zaczyna wychodzić z kryjówki o przypadkowych porach, często w ciągu dnia, gdy w pobliżu klatki ktoś się krząta. Może też przestać wychodzić wcale i siedzieć w domku przez wiele godzin. Drugi sygnał to apetyt: jedzenie zniknie z miski, ale zwierzę chudnie, bo je łapczywie i nieregularnie. Trzeci – wygląd sierści, która staje się przetłuszczona i nastroszona, aranżacja wnętrz oraz oczy mrużone nawet po przebudzeniu. Te zmiany nie wynikają z choroby, ale z zaburzonego rytmu.

Przy przenoszeniu różnica jest ogromna. Syryjskiego chwyta się obiema dłońmi pod brzuch, podpierając tylne łapy. Dżungarskiego lepiej zwabić do kubka lub małego pudełka, bo jest szybki, wiotki i łatwo go upuścić. Nigdy nie łap chomika za skórę na karku ani za ogon — nawet jeśli ktoś tak radzi. Upadek z wysokości nawet pół metra dla dżungarskiego często kończy się złamaniem kończyny.

Zimą, gdy brakuje świeżych warzyw, można podać rozmrożone i osuszone warzywa mrożone bez przypraw i soli, a także niewielkie ilości suszonych ziół, In the event you loved this article and you want to receive more info concerning Https://Truckers.Wiki/Forums/Users/Tarahartz399/ assure visit the web site. takich jak bazylia, melisa, rumianek czy liść maliny. Świeże zioła z doniczki też się nadają, jeśli nie były pryskane. Pamiętaj, że chomik sam decyduje, co zje — nie zmuszaj go do nowości i nie mieszaj kilku nowych produktów naraz. Spokojne wprowadzanie zmian i obserwacja zwierzęcia dają więcej niż najbogatsza lista dozwolonych składników.

Kluczowa jest liczba zwierząt w jednej klatce. Chomik syryjski musi mieszkać sam — łączenie dwóch osobników tego gatunku prawie zawsze kończy się walką i śmiercią słabszego. Dżungarskie z kolei są stadne, Https://Rentry.Co/54566-Czy-Mokry-Ogon-U-Chomika-To-Zawsze-Objaw-Choroby ale tylko wtedy, gdy pochodzą z jednego miotu i dorastały razem. Dokupienie dorosłego dżungarka do istniejącej grupy to typowy błąd — obce zwierzę zostanie zaatakowane. Bezpieczniej trzymać dżungarskie pojedynczo albo w sprawdzonej, rodzeńskiej parze tej samej płci.

Jeśli chomik jest chory, osowiały, ma mokrą sierść w okolicy ogona lub nie je, higiena w klatce nie wystarczy. Wtedy potrzebna jest diagnoza i leczenie, a nie kolejne zabiegi pielęgnacyjne. W zdrowych warunkach wystarczy codzienne usuwanie resztek jedzenia, wymiana zabrudzonego podłoża i dostęp do piasku. Chomik poradzi sobie z resztą sam, a twoja rola sprowadza się do tego, żeby mu nie przeszkadzać.

Pod względem charakteru syryjski bywa bardziej flegmatyczny i łatwiej go oswoić pojedynczo, ale ma silniejszy instynkt terytorialny i potrafi boleśnie ugryźć, gdy wyczuje rękę w klatce. Dżungarski jest ciekawski, mniej gryzie, ale też trudniej go utrzymać w rękach. Dziecko poniżej dziesiątego roku życia powinno zajmować się chomikiem wyłącznie pod opieką dorosłego — dotyczy to obu gatunków.

Pazury i zęby to osobny temat. Chomik ściera je o patyki, gryzaki i twardy pokarm. Jeśli pazury są wyraźnie przerośnięte i zaczepiają o podłoże, wizyta u specjalisty jest konieczna — samodzielne obcinanie w klatce grozi skaleczeniem i infekcją. Nie próbuj też czyścić chomikowi uszu patyczkami ani wacikami. Zdrowy chomik nie potrzebuje takiej pomocy, a nieumiejętne sięgnięcie do kanału słuchowego może uszkodzić błonę bębenkową.

Chomik syryjski i dżungarski to dwa najczęściej kupowane gatunki, ale różnią się tak bardzo, że wybór między nimi decyduje o tym, czy zwierzę będzie oswojone, czy będzie gryzło i uciekało. Syryjski jest duży — dorasta do 15–18 cm i waży nawet 150 g. Dżungarski to maleństwo: 8–10 cm i około 40–50 g. Ta różnica przekłada się na wszystko: wielkość klatki, sposób łapania, siłę ugryzienia i tempo oswajania.